Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ο Φώτης Κουβέλης μιλώντας στο Κανάλι 1, Πειραιάς 90,4 ( στην εκπομπή «Παιχνίδια Εξουσίας», με Βασίλη Σκουρή και Μαριτίνα Ζαφειριάδου) σχετικά με την υποψηφιότητα Γ. Σγουρού υπογράμμισε:

Δημ: Είχατε συναντηθεί πρόσφατα κι είχατε εκφραστεί με πολύ καλά λόγια για τον κ. Γιάννη Σγουρό, που έλαβε τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ για την περιφέρεια Αττικής. Θα τον στηρίξετε;

Έχουμε ανακοινώσει την επιλογή μας για την κάθοδό μας στην περιφέρεια Αττικής. Και μάλιστα έχουμε μιλήσει και για την υποψηφιότητα του βουλευτή μας, του Γρηγόρη Ψαριανού. Εμείς αναζητούμε την πλατύτερη δυνατή σύνθεση στη βάση αυτών που σας προανέφερα.

Δημ: Ο κ. Σγουρός είναι μια τέτοια σύνθεση;

Ο κ. Σγουρός έχει έντονο τον πολιτικό, κομματικό προσδιορισμό. Από εκεί και πέρα, ο ίδιος ο κ. Σγουρός καλείται να αποσαφηνίσει την στάση του. Αλλά σε ό, τι αφορά στη “Δημοκρατική Αριστερά”, σας μίλησα με σαφήνεια ότι εμείς έχουμε ήδη μιλήσει για την αυτόνομη κάθοδό μας με επικεφαλής τον Γρηγόρη Ψαριανό.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Τώρα, η υποψηφιότητα του Γιώργου Καμίνη είναι υπόθεση της κοινωνίας των πολιτών.

Η οργάνωση Αθήνας της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ θεωρεί ότι είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα η υποστήριξη της υπερκομματικής υποψηφιότητας του Γιώργου Καμίνη από ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, όπως έγκαιρα είχε προτείνει το κόμμα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.

Τώρα ξεκινάει μια μεγάλη προσπάθεια με αυτοδιοικητικές πρωτοβουλίες για να αλλάξει σελίδα ο Δήμος της Αθήνας, για να ηττηθεί η σημερινή δημοτική αρχή που συσσώρευσε μόνο μεγάλα προβλήματα και αδιέξοδα στην πόλη, για μια νέα και ουσιαστική σχέση των πολιτών με τον Δήμο.

Τώρα, η υποψηφιότητα του Γιώργου Καμίνη είναι υπόθεση της κοινωνίας των πολιτών.

Celebrity ή Δήμαρχος;

Του Τάκη Σπηλιόπουλο, adianoito.blogspot.com, 28/08/2010
Θα είναι ο Γιώργος Καμίνης υποψήφιος δήμαρχος στην Αθήνα με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Αριστεράς και των Οικολόγων; Μα είναι τόσο σημαντικό το γεγονός; Εν πρώτοις ίσως όχι, να μην είναι σημαντικό. Αν όμως, δείτε προσεκτικά τα επί μέρους χαρακτηριστικά της υπόθεσης, ίσως αλλάξετε γνώμη.

Μέχρι την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές, δεν ήταν γνωστό αν το ΠΑΣΟΚ θα στηρίξει ή όχι την υποψηφιότητά, κάτι που έθεσε ως προϋπόθεση ο Γιώργος Καμίνης για την αποδοχή ή όχι της πρότασης Κουβέλη. Αυτό που γνωρίζουμε είναι πώς ξεκίνησαν από το ΠΑΣΟΚ δημοσκοπήσεις στην εκλογική βάση της Αθήνας, για να αξιολογηθεί η υποψηφιότητά του. Να δουν αν κάνει ή δεν κάνει, αν είναι μια ενδιαφέρουσα ή αδιάφορη υποψηφιότητά, αν με άλλα λόγια τραβάει ή δεν τραβάει για τον Δήμο της Αθήνας. Αυτή είναι μια παγιωμένη πρακτική από τα κόμματα.

Για να μην έχετε όμως αγωνία, σας λέμε με απόλυτη βεβαιότητα πως το αποτέλεσμα των γκάλοπ θα είναι αρνητικό, καθώς ο κ. Καμίνης δεν έχει την απαιτούμενη αναγνωρισιμότητα. Γιατί δεν βγαίνει στα τηλεπαράθυρα να φωνάξει, γιατί δεν φρόντισε να κάνει δημόσιες σχέσεις με μεγαλοδημοσιογράφους και καναλάρχες, γιατί δεν κυκλοφορεί στα σωστά μέρη την σωστή ώρα με τους σωστούς ανθρώπους, γιατί έκανε όλα αυτά τα χρόνια απλώς και μόνον τη δουλειά του. Αυτοί και μόνο αυτοί είναι οι λόγοι, που τα γκάλοπ θα είναι αρνητικά στην υποψηφιότητα του.

Ο ίδιος πάντως σε αντίθεση με τα ισχύοντα, πριν «παζαρέψει» την υποψηφιότητά ανακοίνωσε την παραίτηση του από τη θέση του συνηγόρου του πολίτη. Είναι αυτονόητο, ότι η διαρροή του ονόματός του ως υποψηφίου δημάρχου, θα ήταν αρκετή να βλάψει το κύρος της ανεξάρτητης αρχής. Ούτως ή άλλως επτά χρόνια τώρα ουδέποτε επικρίθηκε, αντιθέτως πολλαπλώς επαινέθηκε και για τον τρόπο που έκανε τη δουλειά του.

Παρότι πολλές φορές μπήκε στη μύτη της εξουσίας, ουδείς τον αντιστρατεύτηκε. Είναι δε από τις λίγες περιπτώσεις δημόσιων λειτουργών που είχαν υπερκομματική αποδοχή. Και από το ΠΑΣΟΚ- που τον πρότεινε το 2003- και από τη ΝΔ- που ανανέωσε τη θητεία του το 2007, αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα που τον αντιμετώπισαν πάντα με σεβασμό.

Και όμως σήμερα κάποιοι περιμένουν τα γκάλοπ, για να κρίνουν την επάρκεια του! Ενός ανθρώπου άμεπτου, καταρτισμένου, που ξέρει όσο λίγοι- και μάλιστα από τη σκοπιά του πολίτη- τα προβλήματα, τις αδυναμίες, τις δυνατότητες, τα θετικά και τα αρνητικά κάθε δημόσιας αρχής, μέσα από τις χιλιάδες υποθέσεις που έχει χειριστεί!

Με αυτά τα κριτήρια ωστόσο, μια οποιαδήποτε τηλεοπτική persona, ένας celebrity θα ήταν απείρως αποτελεσματικότερη υποψηφιότητα για το Δήμο της Αθήνας. Θα το επιβεβαίωναν πανηγυρικά άλλωστε, όλα τα γκάλοπ.

Την παραίτησή του ανακοίνωσε σήμερα ο Συνήγορος του Πολίτη Γιώργος Καμίνης

Την παραίτησή του ανακοίνωσε σήμερα ο Συνήγορος του Πολίτη Γιώργος Καμίνης, αναφέροντας ότι συζητά την πρόταση που του έγινε από τον Φώτη Κουβέλη να κατέβει ως υπερκομματικός υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές στην Αθήνα.

Ακολουθεί ολόκληρη η δήλωση του:

Τον προσεχή Μάρτιο συμπληρώνω οκτώ χρόνια, δηλαδή δύο πλήρεις θητείες στο αξίωμα του Συνήγορου του Πολίτη, έχοντας προηγουμένως υπηρετήσει στην ίδια αρχή από τη θέση του Βοηθού Συνηγόρου του Πολίτη. Βασική μέριμνά μου από την πρώτη στιγμή ήταν η προάσπιση του κύρους και της ανεξαρτησίας της αρχής. Όλα αυτά τα χρόνια, από κοινού με τους άμεσους συνεργάτες μου και το προσωπικό, προσπαθήσαμε συστηματικά να εμφυσήσουμε στη δημόσια διοίκηση δύο αρχές θεμελιώδεις για ένα σύγχρονο κράτους δικαίου : τήρηση της συνταγματικής νομιμότητας και προάσπιση των δικαιωμάτων του πολίτη.

Στις αρχές του μήνα ο κύριος Φώτης Κουβέλης μου γνωστοποίησε την πρόθεσή του να με προτείνει ως υπερκομματικό υποψήφιο στις επικείμενες εκλογές για το αξίωμα του δημάρχου της Αθήνας. Δέχτηκα να συζητήσω την τιμητική αυτή πρόταση, καθώς θεωρώ ότι έχω ουσιαστικά ολοκληρώσει το έργο μου στον Συνήγορο του Πολίτη. Επιπλέον, εκτιμώντας ότι ο Δήμος της Αθήνας διέρχεται μια οξύτατη κρίση, θεωρώ αναγκαία μια εναλλακτική πρόταση που θα υπερβαίνει τις κομματικές περιχαρακώσεις.

Ανεξάρτητα, πάντως, από την τροπή που θα πάρουν τα πράγματα, αποφάσισα να παραιτηθώ, προκειμένου να μην βαρύνει καμία απολύτως σκιά την ανεξάρτητη αρχή στην οποία υπηρετώ. Την παραίτησή μου θα υποβάλω εντός του Σεπτεμβρίου, περιοριζόμενος έως τότε στη διεκπεραίωση διοικητικών εκκρεμοτήτων, για τις οποίες δεν είναι νομικά δυνατή η αναπλήρωσή μου. Κατά τα λοιπά και έως την εκλογή νέου Συνήγορου του Πολίτη, θα εφαρμοστεί ο θεσμός της αναπλήρωσης από Βοηθό Συνήγορο, όπως προβλέπει ο νόμος.

Ευχαριστώ τους συνεργάτες μου, το προσωπικό του Συνήγορου του Πολίτη και τους χιλιάδες πολίτες που έχουν κατά καιρούς προσφύγει στην ανεξάρτητη αρχή τιμώντας την με την εμπιστοσύνη τους.

Βαθμολογία:

Επαφές με υποψήφιους αποδεκτούς από ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγους

Σ'ένα υπερκομματικό ψηφοδέλτιο για τον Δήμο Αθηναίων στοχεύει η Δημοκρατική Αριστερά, στελέχη της οποίας τις τελευταίες ημέρες βολιδοσκοπούν πρόσωπα που θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά και από το ΠΑΣΟΚ, τους Οικολόγους και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η Αννα Φιλίνη παραμένει ως έσχατη υποψηφιότητα Σύμφωνα με στελέχη της Δημοκρατικής Αριστεράς, πρώτος στόχος στις εκλογές για τον Δήμο Αθηναίων είναι μια υποψηφιότητα «υπερκομματικού» χαρακτήρα (όπως για παράδειγμα είναι η υποψηφιότητα του Γιάννη Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη), ενώ δευτερευόντως τίθεται θέμα μιας υποψηφιότητας που θα στηρίζει μια μικρότερη συμμαχία. Εάν δεν αποδώσει ούτε η πρώτη ούτε η δεύτερη προσπάθεια, τότε τελικά η Δημοκρατική Αριστερά θα προχωρήσει σε μια υποψηφιότητα ενός στελέχους της όπως είναι η Αννα Φιλίνη.



Σύμφωνα με πληροφορίες, στελέχη της Δημοκρατικής Αριστεράς έχουν ήδη συζητήσει την πιθανότητα να στηρίξουν μια «υπερκομματική», όπως τη χαρακτηρίζουν, υποψηφιότητα απέναντι στον νυν δήμαρχο Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη. Εκκρεμεί ωστόσο η απάντηση από το ΠΑΣΟΚ, η οποία είναι πιθανόν να δοθεί λίγο μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Για την ώρα, από το κόμμα της Αριστεράς κάνουν λόγο για «θετικές ενδείξεις».

Στο μεταξύ χθες ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, επισκέφθηκε το Κέντρο Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών στη Ζάκυνθο. Εκεί αναφέρθηκε στις θέσεις του κόμματος για τη διαδικασία πρόληψης, την οποία χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντική και αναγκαία για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών. Επισήμανε ακόμα ότι είναι αναγκαίο να στηριχτεί και να προστατευτεί η εργασιακή σχέση των εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης. Σήμερα το μεσημέρι ο Φώτης Κουβέλης επρόκειτο να δώσει συνέντευξη Τύπου, ενώ το βράδυ επρόκειτο να μιλήσει σε ανοιχτή συγκέντρωση σε ξενοδοχείο της Ζακύνθου.

‘ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ’ - ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΜΟΧΛΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΜΕ ΒΑΣΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΩΝ
Ασημίνα Ξηροτύρη- Αικατερινάρη, 10/08/2010
Η Περιφερειακή Ανάπτυξη, η Εδαφική και Κοινωνική Συνοχή και η

Προστασία του Περιβάλλοντος αντιμετωπίζονται από τις κυρίαρχες πολιτικές

δυνάμεις ως δευτερεύοντες τομείς άσκησης πολιτικής, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό,

δημοκρατικό προγραμματισμό, όραμα και μακροπρόθεσμους στόχους.

Για την Δημοκρατική Αριστερά, το θέμα της Περιφερειακής Πολιτικής και

Ανάπτυξης, με βάση τις αρχές της αειφορίας και της κοινωνικής συνοχής,

αποτέλεσε και θα αποτελεί όχι μόνο ζήτημα θεμελιώδους σημασίας, αλλά και μία

από τις βασικές συνιστώσες της πολιτικής και της δράσης της με επίκεντρο τον

άνθρωπο και τις ανάγκες του, που βελτιώνει τη ζωή των εργαζόμενων, μειώνει τις

ανισότητες, διευρύνει τη Δημοκρατία εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή των πολιτών

και θεμελιώνει τη μακροχρόνια βάση της Ανάπτυξης.

Η κατάσταση σήμερα

Δυστυχώς, η Ελλάδα ολοκληρώνει την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα μεένα πλήρως αποτυχημένο μοντέλο ανάπτυξης και διοίκησης. Εξακολουθεί ναπαραμένει ένα συγκεντρωτικό κράτος, και εκτός των συνεχών κρουσμάτωνδιαφθοράς και διαπλοκής, οι ανάγκες και τα προβλήματα της καθημερινότηταςσυσσωρεύονται, ενώ λείπει η στρατηγική για την ανάπτυξη και οι διαδικασίες τουδημοκρατικού προγραμματισμού για τη διαμόρφωση των κατευθύνσεων και τωναναπτυξιακών επιλογών.Το σύστημα είναι όχι μόνο κομματικό-πελατειακό, αλλά και άκρως αναποτελεσματικό.Η βαριά δημοσιονομική κρίση, που πιέζει σήμερα πολύπλευρα την ελληνικήκοινωνία, έφερε πλέον σε αδιέξοδο και οδηγεί σχεδόν στην κατάρρευση τοπελατειακό αυτό κράτος των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων πουχτίστηκε επί δεκαετίες στον τόπο μας. Ανέδειξε με δραματικό τρόπο τα αδιέξοδα τουκοινωνικού και αναπτυξιακού προτύπου που οικοδομήθηκε μετά τη μεταπολίτευση2Μέσα στη βαθιά αυτή κρίση και στην γενική αναπτυξιακή υστέρηση της χώραςακόμη μεγαλύτερη είναι η αναπτυξιακή υστέρηση των Περιφερειών της, οιοποίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μεγάλα ζητήματα, ενώ δημιουργήθηκανχρόνια και διαρκώς επιδεινούμενα προβλήματα τόσο στο φυσικό περιβάλλον και στοσχεδιασμό των πόλεων και των σχέσεών τους με την ύπαιθρο, όσο και στο πεδίοτης ανάπτυξης με σταθερές παραγωγικές δομές και θέσεις απασχόλησης.Προβλήματα από την έλλειψη ενεργών πολιτικών, δράσεων και έργων γιαένα βιώσιμο χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, για τον κοινωνικό εξοπλισμό(στην υγεία, την παιδεία, τον πολιτισμό), για τις βασικές υποδομές (στιςσυγκοινωνίες, τα δίκτυα κοινής ωφέλειας, τη διαχείριση των αποβλήτων), για τηνπροστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος.(Αναλυτικότερα :Στη χώρα μας παρά τη μακροχρόνια λιτότητα του λαού και τη διαχείριση σημαντικώνκονδυλίων από τα Εθνικά και Κοινοτικά Προγράμματα υπάρχουν πολύ μεγάλεςδιαφορές εισοδήματος και δυνατοτήτων μεταξύ των περιφερειών της και τεράστιεςδιαφορές με τις Περιφέρειες της Ε.Ε. - 15, όπου το επίπεδο ευημερίας των δέκαδυναμικότερων περιφερειών της ΕΕ, εκτιμώμενο σε όρους κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ήτανσχεδόν τριπλάσιο από το αντίστοιχο των δέκα λιγότερο αναπτυγμένων περιφερειών.Παρά τα ευχολόγια και τις εκάστοτε πρωθυπουργικές δεσμεύσεις ότι στιςΠεριφέρειες της χώρας θα διατεθεί το 70% ή και 80% των πόρων από τις δημόσιεςεπενδύσεις ή από τα τρία Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης, καμία δεν έχει υλοποιηθεί.Αντίθετα οι Περιφέρειες στενάζουν ακόμα από τα χρέη των Ολυμπιακών Αγώνων του2004, την νέα περίοδο λιτότητας και οικονομικής αναπροσαρμογή, όπως και τοδιογκούμενο έλλειμμα περιφερειακού προγραμματισμού, ορθολογικής και χρηστήςδιαχείρισης των πόρων και αρμοδιοτήτων και αποτελεσματικότητας τωνπεριφερειακών δομών.Δεν μπορούμε να μιλούμε για Κοινωνική συνοχή όταν παρόλο που από το 2000έως 2009 στη χώρα οι δείκτες ανάπτυξης ήταν σχετικά υψηλοί εν τούτοις έχεικαταγραφεί μείωση της απασχόλησης στις περισσότερες περιφέρειες της, όπως καιυψηλά ποσοστά ανεργίας.Ούτε βέβαια για Εδαφική συνοχή όταν η οικονομική δραστηριότητασυγκεντρώνεται στο μεγαλύτερο βαθμό στην περιφέρεια της Αττικής και ολίγονστην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, ενώ αντί να επιλύονται αυξάνουν ταπροβλήματα για τις περισσότερες περιφέρειες, αλλά και τις συνοικίες των αστικώνκέντρων στις υποδομές κοινωνικού εξοπλισμού στέγαση, οι συγκοινωνίες,3εκπαίδευση, υγεία, στα έργα αναβάθμισης της ποιότητας ζωής και προστασίας τουπεριβάλλοντος).Κοινή είναι η διαπίστωση ότι :- Το έλλειμμα του περιφερειακού προγραμματισμού και υλοποίησης έργωνανάπτυξης διογκώνεται, όπως και της ορθολογικής και χρηστής διαχείρισης τωνπόρων, αρμοδιοτήτων και αποτελεσματικότητας των ισχνών περιφερειακών δομών.Το γεγονός αυτό αυξάνει την εξάρτηση της περιφέρειας από το κέντρο, εμποδίζει τηνανάπτυξη των δημιουργικών δυνάμεων των τοπικών κοινωνιών και μετατρέπει τηνκατανομή των δημόσιων πόρων σε ρουσφετολογική διαδικασία.- Οι περιφερειακές και οι ενδοπεριφερειακές ανισότητες, παρά τις θυσίες τουελληνικού λαού, δεν έχουν αρθεί . Οι κοινωνικές αντιθέσεις επιδεινώνονται, ταοικονομικά αδιέξοδα επιτείνονται και ο κοινωνικός ιστός στις πόλεις ιδιαίτεραδιασπάται, η ύπαιθρος ερημώνει. Η υποχώρηση των παραδοσιακών παραγωγικώντομέων, η υποαπασχόληση, τα προβλήματα καθημερινής διαβίωσης και κατοικίας, ηπεριβαλλοντική υποβάθμιση, έχουν άμεσες και δραματικές επιπτώσεις στηνκαθημερινή ζωή και διαβρώνουν την κοινωνική συνείδηση με αποτέλεσμα ηδιαδικασία πολιτικής και κοινωνικής αποϊδεολογικοποίησης να ενισχύεται.- Η παραγωγική βάση της περιφέρειας διαλύεται και η ανεργία διευρύνεται.Χαρακτηριστικά είναι την τελευταία δεκαετία τα στοιχεία πολλών φορέων καιιδιαίτερα τα στοιχεία του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης και των αντίστοιχων τηςΒόρειας Ελλάδας. Η οικονομική δραστηριότητα συγκεντρώνεται κατά κύριο λόγοστην Αττική και δευτερευόντως στη Θεσσαλονίκης με αποτέλεσμα να πλήττεταιπεραιτέρω η εδαφική συνοχή της χώρας.- Η εγκατάλειψη της υπαίθρου συνεχίζεται, τα εισοδήματα πολύ περισσότεροτων αγροτών μειώνονται . Είναι συνεχής τα τελευταία τουλάχιστον δέκα χρόνια ησυρρίκνωση του εισοδήματός τους, σε αντίθεση με τους αγρότες των περισσοτέρωνευρωπαϊκών χωρών. Πολύ χαμηλές τιμές στα προϊόντα τους, υψηλές τιμές τωνεισροών και άλλων προϊόντων που αγοράζουν, τεράστια πίεση από τους μεσάζοντες,τους εμπόρους και τα καρτέλ, ενώ παράλληλα έμειναν απροστάτευτοι από τοκράτος, που μεταξύ των άλλων ιδιωτικοποίησε τους περισσότερους αγροτικούςοργανισμούς και οδήγησε το συνεταιριστικό και επαγγελματικό κίνημα των αγροτώνσε εκφυλισμό και απαξίωση.- Αλλά και η υποβάθμιση του αστικού χώρου και οι εσωαστικές ανισότητεςεντείνονται με τη μεταφορά του προτύπου της Αθήνας στις μεσαίες πόλεις, την4ανυπαρξία πολιτικής τόνωσης της αστικής παραγωγικής βάσης και της κοινωνικήςσυνοχής και την αναποτελεσματικότητα των πολιτικών πολεοδομικού σχεδιασμού.Πολύ βασικές θεσμικές κυρίως αιτίες για το μεγάλο αυτό αναπτυξιακό έλλειμμαείναι:- Η συγκεντρωτική μέθοδος διακυβέρνησης, η έλλειψη αυτοδιοικητικώνθεσμών και μεταφοράς εξουσιών σε περιφερειακό επίπεδο, σε μία ισχυρή δηλαδήΠεριφερειακή Αυτοδιοίκηση, που θα προγραμματίζει δημοκρατικά και θα υπηρετείμαζί με την Τοπική Αυτοδιοίκηση μία βιώσιμη αναπτυξιακή διαδικασία.- Η Αποδυνάμωση του επιτελικού και ελεγκτικού ρόλου του κράτους.Συνεχίζεται σταθερά και πολύμορφα η πολιτική της υποβάθμισης και της διάλυσηςτου Δημόσιου Τομέα:Με τον περιορισμό και την απονεύρωση κάθε δυναμικής και παραγωγικήςδραστηριότητάς του .Με τη μετατροπή σημαντικών τμημάτων της κρατικής μηχανής μέσα από αδιαφανείςδιαδικασίες σε Ανώνυμες Εταιρείες.Με την εντεινόμενη προσπάθεια ιδιωτικοποίησης κάθε δημόσιας υποδομής πουμπορεί να φέρει κέρδος στους ιδιώτες, κυρίως με τις μεγάλες ΣυμβάσειςΠαραχώρησης έργων και τις Συμβάσεις Παραχώρησης στον Ιδιωτικό Τομέα (ΣΔΙΤ)ακόμη και των έργων στοιχειώδους κοινωνικού εξοπλισμού και κοινής ωφέλειας πουκατεξοχήν έχει ανάγκη η Περιφέρεια .- Ο συγκεντρωτικός και πελατειακός τρόπος σχεδιασμού και οι συνεχώςμειούμενοι πόροι του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), παρόλοπου η κλασσική συνταγή σε περιόδους κρίσεων είναι η αύξηση των πόρων του .Επίσης ότι το ΠΔΕ τείνει πλέον να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την απαιτούμενησυγχρηματοδότηση των μεγάλων κυρίως έργων, όπως και για μεγάλο μέρος τωνκοινοτικών χρηματοδοτήσεων και όχι για τη χάραξη αυτόνομης πολιτικήςεπενδύσεων και υποδομών κοινής ωφέλειας, που κατεξοχήν έχει ανάγκη ηΠεριφέρεια.- Οι προγραμματικές και διαχειριστικές αδυναμίες στη υλοποίηση τωνΕθνικών και κυρίως των Κοινοτικών Προγραμμάτων και η μειωμένη απορρόφηση τωνπόρων που δυστυχώς συνεχίζονται και έχουν δημιουργήσει μη αναστρέψιμεςκαταστάσεις. Παράδειγμα τα καινοτόμα ολοκληρωμένα ευρωπαϊκά προγράμματαενίσχυσης προβληματικών περιοχών του αστικού και αγροτικού χώρου και νέωναγροτών /γυναικών, υποτιμούνται και προσκρούουν σε δαιδαλώδεις γραφειοκρατικές5διαδικασίες, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν από το υγιέςπαραγωγικό δυναμικό της Περιφέρειας και να συμβάλλουν στην ενίσχυση της τοπικήςοικονομίας και τόνωση της κοινωνικής συνοχής.- Η έλλειψη Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου, Εθνικού Κτηματολογίου καιΔασολογίου, που θα έπρεπε προ πολλού να αποτελούν τα βασικά εργαλεία γιατην Ανάπτυξη της χώρας με κυρίαρχους στόχους την προστασία του περιβάλλοντοςτην εδαφική συνοχή, την ισόρροπη κατανομή των ωφελειών και τη διαφύλαξητης δημόσιας περιουσίας.Αυτό που έχουν καταλάβει πολύ καλά οι πολίτες και πολύ περισσότεροσήμερα με την οικονομική κρίση και ύφεση, είναι ότι η πολιτική για την ανάπτυξηπου εφαρμόσθηκε στη χώρα :- Είχε τεράστιες συνέπειες στην Περιφερειακή Ανάπτυξη, την Εδαφική καικοινωνική συνοχή, στη προστασία του περιβάλλοντος και του δημόσιουπλούτου της χώρας. Η Ελλάδα εξακολουθεί να παραμείνει ως μία Περιφέρεια,αφού η ουσιαστική αποκέντρωση δεν υπάρχει και οι αποφάσεις λαμβάνονται απότην Κεντρική Κυβέρνηση-Διοίκηση.- Χαρακτηρίζεται από την έλλειψη ενεργών πολιτικών και μέτρων για τηρύθμιση του αστικού και του αγροτικού χώρου και της υπαίθρου, για την προστασίατου περιβάλλοντος και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από την κλιματική αλλαγήκαι τις φυσικές καταστροφές.- Δημιούργησε υπερκέρδη στις τράπεζες κυρίως, και σε πολλές επιχειρήσεις, οιοποίες εν τέλει προσδιορίζουν το περιεχόμενό της ανάπτυξης.- Στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στο δανεισμό των νοικοκυριών, δανεικήανάπτυξη όπως λέμε.- Συρρίκνωσε έως εξαφάνισε (ιδιαίτερα στην Περιφέρεια) τις Μικρές και πολύΜικρές Επιχειρήσεις- Τρέφεται από τις εισαγωγές και δημιουργεί τεράστια ελλείμματα στο εμπορικόισοζύγιο ΚΑΙ- Δεν δημιούργησε έτσι ούτε πολλές, ούτε σταθερές θέσεις απασχόλησης.- Επί πλέον και το σημαντικότερο ότι δεν προάγεται η κοινωνική ευημερία, δενβελτιώνεται η ζωή των ανθρώπων. Δεν μειώνονται οι ανισότητες και δενπεριορίζεται η φτώχεια. Στην Ελλάδα εδώ και δεκαπέντε χρόνια παραμένει σταθερόςο κίνδυνος της φτώχειας και καλύπτει το 20%-25% του πληθυσμού.Διαμορφώθηκε τελικά ένα χωρικό πρότυπο ανάπτυξης που προτάσσει τονστόχο της ανταγωνιστικότητας έναντι όλων των άλλων, αντί να προτάσσεται η6ανάγκη της προστασίας της εδαφικής και κοινωνικής συνοχής και τουπεριβάλλοντος και να υποδεικνύονται ως βασικές συνιστώσες της Ανάπτυξης.Εντελώς συγκεχυμένη επίσης ήταν η πολιτική του για την αγροτική ανάπτυξη,την ύπαιθρο και τη γεωργική γη, όταν αυτά για τη χώρα μας είναι οι βασικοίοικονομικοί και ταυτόχρονα περιβαλλοντικοί πόροι, που η συνύπαρξή τους θαέπρεπε να αντιμετωπίζεται και να κατευθύνεται από ένα Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο,που υπηρετεί την Αειφορία.Το όραμα και η στρατηγική μας κατεύθυνσηΗ σύγχρονη, ριζοσπαστική Αριστερά, με ιδιαίτερη έμφαση καιπρογραμματικό λόγο στους κοινωνικούς της αγώνες και τις κοινοβουλευτικές τηςπαρεμβάσεις, έθετε πάντα ως άμεσο και επιτακτικό αίτημα μια ενιαία,ολοκληρωμένη, δημοκρατική μεταρρύθμιση των διοικητικών δομών τουκράτους, με ριζική φορολογική μεταρρύθμιση και με ανακατανομή πόρων καιεξουσιών υπέρ των αυτοδιοικητικών θεσμών.Η στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου για τον σοσιαλισμό, μαςπαραπέμπει σε παρεμβάσεις εκεί που σχεδιάζονται και ασκούνται οι πολιτικές, πουσημαίνει ότι εργαζόμαστε για αλλαγές στους θεσμούς, στην κοινωνία και στηνοικονομία, για την αναβάθμιση των διαδικασιών Εθνικού σχεδιασμού καιΔημοκρατικού Προγραμματισμού με :􀂃 Την ουσιαστική Αποκέντρωση εξουσιών με Αιρετή Περιφέρεια και ισχυρούςΟΤΑ, όπως και την Ενίσχυση των αρμοδιοτήτων τους και των Πόρων.􀂃 Την Ανασυγκρότηση των διαδικασιών του Δημοκρατικού προγραμματισμούως συμμετοχική πλουραλιστική διαδικασία και μεθοδολογία .􀂃 Την Θεσμική κατοχύρωση της συμμετοχής των εκπροσώπων της τοπικήςκοινωνίας, με ρόλο τον σχεδιασμό, την παρακολούθηση και στήριξη τηςπεριφερειακής πολιτικής και ανάπτυξης.􀂃 Την Ριζική αλλαγή στον τρόπο κατάρτισης, έγκρισης και υλοποίησης τουκρατικού προϋπολογισμού καθώς και των προϋπολογισμών των οργανισμών τηςτοπικής αυτοδιοίκησης􀂃 Την Αναμόρφωση και αύξηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων γιανα καλυφθούν οι αναπτυξιακές απαιτήσεις,7􀂃 Τον ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό του αστικού και αγροτικού χώρου,που θα αποτελεί τη βάση για τον προσανατολισμό των δημοσίων επενδύσεων, ώστεαυτές να συμβάλλουν στην αειφόρο ανάπτυξη και όχι να εξυπηρετούν πελατειακάσυμφέροντα.􀂃 Την αξιοποίηση του ΠΔΕ για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.Στο πλαίσιο αυτό η Περιφερειακή Ανάπτυξη για την Αριστερά είναι άρρηκταδεμένη με την αποκέντρωση, την ενίσχυση των αυτοδιοικητικών θεσμών, τηςΤοπικής Αυτοδιοίκησης και τη δημιουργία της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης , ταόργανα της λαϊκής βούλησης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.Στρατηγική μας κατεύθυνση είναι μία συνολική διοικητική μεταρρύθμιση:- Όπου η Αυτοδιοίκηση –Τοπική και Περιφερειακή– θα υπερβαίνει τη λογική τηςδιαχείρισης, θα χαράσσει και θα υλοποιεί την πολιτική της με τη συμμετοχή και τηναποφασιστική γνώμη του πολίτη. Θα αποτελεί δηλαδή τον βασικό φορέακοινωνικής και οικονομικής προόδου, ουσιαστικής κοινωνικής συμμετοχής και τονβασικό έτσι παράγοντα για μία ισόρροπη και αειφόρο ανάπτυξη.- Όπου η Αυτοδιοίκηση με τη διαφανή της λειτουργία θα συμβάλλει στονεκδημοκρατισμό των θεσμών, στην αναβάθμιση των αιρετών τηςοργάνων, στη ορθή διαχείριση των υποθέσεών τους και στην ενίσχυση του λαϊκούκαι κοινωνικού ελέγχου. Στη δημιουργία χώρου για μορφές άμεσης δημοκρατίας καισυμμετοχής των πολιτών, με την συνεργασία με τα κινήματα πόλης και περιφέρειας,με συλλογικότητες φεμινιστικού χαρακτήρα και κάθε μορφής προοδευτικές καιριζοσπαστικές συλλογικότητες κοινωνικού, οικολογικού και πολιτιστικού χαρακτήρα.- Όπου η Περιφερειακή πολιτική θα αποτελεί το βασικό μέσο-εργαλείοεδαφικής και κοινωνικής συνοχής και οικονομικής αλληλεγγύης, με στόχονα μειώνει τη διαφορά εισοδήματος και πλούτου μεταξύ των φτωχότερων και τωνπλουσιότερων περιφερειών και να εξασφαλίζει στους πολίτες τις απαραίτητεςυποδομές και τον κοινωνικό εξοπλισμό για την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωήςκαι την προστασία του περιβάλλοντος.- Όπου η αναπτυξιακή διαδικασία με τους απαραίτητους πόρους θα διασφαλίζειτην κοινωνική συνοχή, θα αμβλύνει τα χάσματα κέντρου– περιφερειών καιπαράλληλα θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για περαιτέρω αναπτυξιακήδραστηριότητα και οικονομική ολοκλήρωση των περιοχών της χώρας8Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ <ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ> ΚΑΙΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΟι αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου θα διεξαχθούν σ’ ένα εντελώςδιαφορετικό πολιτικό πλαίσιο, που προσδιορίζεται από την κρίση, τις αντιλαϊκέςπολιτικές και τα επώδυνα μέτρα της Κυβέρνησης. Σε ένα πλαίσιο πουσηματοδοτείται από την επικυριαρχία και την εγκατάσταση του ΔΝΤ, γεγονός πουαποτελεί στίγμα στη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.Σ΄ αυτές τις εκλογές στα κατεξοχήν Αυτοδιοικητικά κριτήρια δεν μπορεί παρά νασυνυπολογιστεί και το ασφυκτικό αυτό κοινωνικό - οικονομικό πλαίσιο, που πιέζει καιδημιουργεί αρνητικούς όρους στη ζωή, την εργασία, τις σπουδές και τον ελεύθεροχρόνο των πολιτών που ζουν σε κάθε Δήμο και σε κάθε Περιφέρεια της χώρας μας.Όμως και η κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της Αυτοδιοίκησης και τωνΠεριφερειών όπως ήδη περιγράψαμε είναι ιδιαίτερα προβληματική, ενώ βάσιμη είναι ηανησυχία όλων μήπως το νέο σχέδιο «Καλλικράτης», που εισάγεται από τηνΚυβέρνηση, δεν προσβλέπει στην ουσιαστική αποκέντρωση του κράτους και τηνπεριφερειακή ανάπτυξη, αλλά αποτελεί δημοσιονομική ανάγκη και γι’ αυτό το λόγοεντάχθηκε και στο σκληρό μνημόνιο του ΔΝΤ, ΕΚΤ και της ΕΕ. .Οι βασικές θέσεις μας για το θεσμόΗ δική μας αριστερά, η δημοκρατική και ανανεωτική αριστερά, είχεπάντα ως πολιτικό και στρατηγικό στόχο για την ΑυτοδιοίκησΗ, τους δύο βαθμούςαρθρωμένους σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.Γιαυτό αυτές οι εκλογές για την Αριστερά, την «Δημοκρατική Αριστερά»αποτελούν την ευκαιρία, για να αποκαταστήσει την χαμένη αίγλη, αξιοπιστία καιεπιρροή της σε ένα χώρο που παλαιότερα εθεωρείτο και ήταν πράγματι, τοπρονομιακό πεδίο δημιουργικών και ανανεωτικών προτύπων και παρέμβασης.Ιδιαίτερα για τη Περιφερειακή Πολιτική πιστεύει ότι πρέπει να αποτελείένα μέσο-εργαλείο εδαφικής και κοινωνικής συνοχής και οικονομικήςαλληλεγγύης, με στόχο να μειώνει τη διαφορά εισοδήματος και πλούτου μεταξύ9των Περιφερειών και να εξασφαλίζει στους πολίτες τις απαραίτητες υποδομές και τονκοινωνικό εξοπλισμό για την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής τους.Γιαυτό και θεωρεί αναγκαία την ενίσχυση των αυτοδιοικητικών θεσμών και τημεταφορά αρμοδιοτήτων και πόρων και σε Περιφερειακό επίπεδο.Σε μία ισχυρή δηλαδή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, που θα προγραμματίζειδημοκρατικά και θα υπηρετεί μαζί με την Τοπική Αυτοδιοίκηση μίαολοκληρωμένη και βιώσιμη αναπτυξιακή διαδικασία.( Ειδικότερα, πριν τρία χρόνια σε σχετικό Συνέδριο της ΕΝΑΕ, ως ΣΥΝ με το τμήμαΑυτοδιοίκησης είχαμε τοποθετηθεί θετικά στην έναρξη διαλόγου για μία ΔιοικητικήΜεταρρύθμιση, όπου η Αυτοδιοίκηση - Τοπική και Περιφερειακή – θα υπερβαίνει τηλογική της διαχείρισης και της λειτουργίας της ως διοικητικού θεσμού και θαχαράσσει και υλοποιεί τις πολιτικές της με τη συμμετοχή και την αποφασιστικήγνώμη του πολίτη, και όπου θα υπάρξει μία ουσιαστική ανακατανομή τωνδημόσιων πόρων και δαπανών, που θα βρίσκεται σε πλήρη αντιστοιχία προς τηναναγκαία ανακατανομή ρόλων, έργων και αρμοδιοτήτων μεταξύ κράτους καιΑυτοδιοίκησης.Θυμόμαστε όλοι τις εμπνευσμένες τοποθετήσεις του Χρήστου Παλαιολόγου, πουτόσο γρήγορα έφυγε από κοντά μας. Το Χρήστο που άφησε στην ΑνανεωτικήΑριστερά, στην κοινωνία μία πλούσια παρακαταθήκη ιδεών και αγώνων για τηνΤοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση ).Επισημαίνουμε ότι παρά τα όποια θετικά βήματα που έγιναν τα τελευταία30 χρόνια για την ενίσχυση της Αυτοδιοίκησης, με τη μη ουσιαστική όμως στήριξητης μεταρρύθμισης του «Καποδίστρια» και την αδύναμη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, ηχώρα μας παραμένει συγκεντρωτικό κράτος.Σήμερα εν όψει της διοικητικής μεταρρύθμισης <Καλλικράτης> και ταμεγάλα λόγια της Κυβέρνησης πρέπει να επαναλάβουμε, για να μην γίνουν τα ίδιαλάθη, ότι παραμένουμε ένα συγκεντρωτικό κράτος γιατί η πολιτική τωνΚυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της Ν.Δ. για την Αυτοδιοίκηση στο θεσμικό αλλά καιστο οικονομικό επίπεδο διακρίθηκε από:- Τη στασιμότητα και την άρνηση τελικά της ολοκλήρωσης μίας μεταρρύθμισης τουπολιτικού μας συστήματος με Αποκέντρωση και Αυτοδιοίκηση και τη μη προσαρμογήέτσι της χώρας σε ένα σύστημα τοπικής Αυτοδιοίκησης με όλες τις εξουσίες -αρμοδιότητες τοπικού, νομαρχιακού και περιφερειακού χαρακτήρα- συνοδευόμενεςαπό τους αντίστοιχους πόρους.10- Την ανεπάρκεια πόρων προς την Αυτοδιοίκηση, αφού παραμένουν περίπου στο 5%σε σχέση με τα συνολικά έσοδα του δημοσίου τομέα, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε.των 15 ξεπερνά το 20% .- Αντίθετα οι κυβερνήσεις του δικομματισμού ανέδειξαν την περιφέρεια ως το «μακρύχέρι» της Κεντρικής εξουσίας (κυβέρνησης) και τον κομματικό Γενικό Γραμματέα σε«κηδεμόνα» της Τοπικής και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και διαχειριστή τουΠεριφερειακού προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και των Ευρωπαϊκώνκονδυλίων.(Ειδικότερα:• Μετά την εισαγωγή από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Ν. 2218/94 για τηνΝομαρχιακή Αυτοδιοίκηση οι αλλεπάλληλες νομοθετικές μεταρρυθμίσεις και ιδιαίτεραο νόμος 2503/97 «αφυδάτωσαν» το θεσμό και τον μετέτρεψαν σε θεσμό-φάντασμα,διεκπεραιωτή γραφειοκρατικών διαδικασιών, επιβεβαιώνοντας δυστυχώς την κριτικήμας που ασκήσαμε στον σχεδιασμό και την εφαρμογή τους.• Στη συνέχεια, με το ν. 2539/97 εισήγαγε τον «Καποδίστρια», που παρουσιάσθηκεως μια μεταρρυθμιστική τομή στο μέχρι τότε αναχρονιστικό σύστημα Τ.Α.. Δώδεκαχρόνια μετά την εφαρμογή του μπορούμε να πούμε ότι, διέψευσε τις προσδοκίες καιδεν πέτυχε τους στόχους που είχε θέσει. Δεν συνοδεύτηκε από ριζική αλλαγή τουπολιτικού και διοικητικού συστήματος της χώρας, του κεντρικού κράτους, τωννομαρχιών και των νέων διευρυμένων Δήμων, με αποτέλεσμα να παραμένεικυρίαρχος ο συγκεντρωτισμός και η μειωμένη προσβασιμότητα του πολίτη στη λήψηκαι την υλοποίηση των αποφάσεων. Δεν άλλαξε το συγκεντρωτικό δημοτικό σύστημαδιακυβέρνησης με απλή αναλογική, αντιπροσώπευση Τοπικών Συμβουλίων, πόρουςκαι αρμοδιότητες. Δεν έγινε ο Δήμος υπερασπιστής και συνδιοργανωτής τηςαντίστασης και διεκδίκησης των δημοτών).Για τους λόγους αυτούς οι βασικές προϋποθέσεις για να υπάρξειουσιαστική πρόοδος και να προχωρήσει μία νέα διοικητική μεταρρύθμιση,ειδικότερα στα θέματα Αποκέντρωσης, Περιφερειακής Ανάπτυξης και Αυτοδοιίκησηςείναι :11α) Η καθιέρωση της απλής αναλογικής. Το μόνο σύστημα που ενθαρρύνειτους πολίτες να συμμετέχουν στα όργανα λήψης των αποφάσεων σε τοπικόεπίπεδο, ενδυναμώνοντας έτσι και την αποτελεσματικότητα.Δυστυχώς όμως, επαναφέρεται το πλειοψηφικό 50%+1 του δεύτερου γύρου, έναντιτου χειρότερου 42% της ΝΔ, και παραμένει έτσι μια κακή, αντιδημοκρατικήκατάσταση, που όχι μόνο ανατρέπει τη θέληση των τοπικών κοινωνιών, αλλά καιπεριορίζει τη δυνατότητα των εκπροσώπων της να χειριστούν τοπικές υποθέσεις.β) Η ενίσχυση των τριών θεμελιωδών αρχών που πρέπει να εδράζεται ηΤοπική Αυτοδιοίκηση, πρώτου και δεύτερου βαθμού σήμερα:- την αρχή της Τοπικής Αυτονομίας,- την αρχή του Τεκμηρίου Αρμοδιότητας,- την αρχή της Επικουρικότητας.Η εφαρμογή των αρχών αυτών στην πράξη θα οδηγήσει στο να διακρίνονται οιδημόσιες υποθέσεις σε τοπικής, περιφερειακής και κρατικής σημασίας, έτσι ώστε οιανώτεροι να ασκούν μόνο τις αρμοδιότητες, που οι πιο κάτω δεν μπορούν ναασκήσουν αποτελεσματικά.Σε αυτήν την κατεύθυνση απαιτείται μία μεγάλη διοικητική αλλαγή που είναι οπεριορισμός του κεντρικού κράτους στον επιτελικό του ρόλο, που είναι ηουσιαστική Αποκέντρωση εξουσιών στην Αιρετή Περιφέρεια – στηνΜητροπολιτική Αυτοδιοίκηση - σε ισχυρούς ΟΤΑ , με ενίσχυση των Πόρων(κρίνοντας αναγκαία τη Φορολογική Μεταρρύθμιση) και με τις αναγκαίες ριζικέςμεταβολές στη λειτουργία του κράτους και τη δημιουργία πλήρως στελεχωμένωναποκεντρωμένων υπηρεσιών.Το σχέδιο <Καλλικράτης> δεν θεμελιώνει τις παραπάνω αρχές, είναι αναντίστοιχοπρος τις μεγάλες ανάγκες του τόπου για Αποκέντρωση και Ανάπτυξη μεΑυτοδιοίκηση. Είναι ανάγκη να αναβαθμισθούν πολύ περισσότερο οι αρμοδιότητεςκαι εξουσίες των συλλογικών οργάνων, Περιφερειακό Συμβούλιο, έναντι τωνμονοπρόσωπων οργάνων, Περιφερειάρχης, ο οποίος αποκτά υπερεξουσίες, ωςένας μικρός Κυβερνήτης. Μεταξύ αυτών και την υπερεξουσία να ορίζει με απόφασήτου τους τρεις επί πλέον Αντιπεριφερειάρχες, που μετέχουν αντίστοιχα και στηνΕκτελεστική επιτροπή, το κατεξοχήν εκτελεστικό όργανο, που τελικά συγκροτείταιμόνο από τον Περιφερειάρχη και τους Αντιπεριφερειάρχες. Είναι δηλαδή μίαυπεραμοδιότητα της «πλειοψηφίας», μιας πλειοψηφίας που στις περισσότερεςπεριοχές είναι «μειοψηφία» την πρώτη Κυριακή.12Χρειάζεται εμπιστοσύνη και σαφείς αρμοδιότητες στα αιρετά συλλογικά όργανα καιστην κοινωνία των πολτών, γιαυτό και η νέα Περιφερειακή ΕπιτροπήΔιαβούλευσης, όπου συμμετέχουν οι Δήμαρχοι της Περιφέρειας, οι εκπρόσωποιτων εργαζομένων, των επιμελητηρίων, της αποκεντρωμένης Δημόσιας Διοίκησης, τωνοργανώσεων και φορέων των πολιτών, έπρεπε να συγκροτείται με απόφαση τουΠεριφερειακού Συμβουλίου και το βασικότερο να μην έχει μόνο γνωμοδοτικό ήσυμβουλευτικό προς το Συμβούλιο χαρακτήρα.Για μας είναι ανάγκη να επιβληθεί στη πράξη η προσφυγή στο ΠεριφερειακόΣυμβούλιο ακόμα και για θέματα, όπως τα παραπάνω, που προβλέπεται ότι ανήκουνστις αποκλειστικές αρμοδιότητες του Περιφερειάρχη.δ) Η Στρατηγική ενδυνάμωσης της αναπτυξιακής διαδικασίας στα πλαίσιαενός εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού και ανασυγκρότησης των διαδικασιώνΔημοκρατικού Προγραμματισμού, με τη θεσμική δηλαδή κατοχύρωση τηςσυμμετοχής των εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας, με ρόλο τον σχεδιασμό, τηνπαρακολούθηση και στήριξη της περιφερειακής πολιτικής και ανάπτυξης, όπως καιΑλλαγή στον τρόπο σχεδιασμού του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων(ΠΔΕ), που πρέπει να βασίζεται στον δημοκρατικό προγραμματισμό και να είναικυρίαρχο και όχι, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα και στο σχέδιο <Καλλικράτης>, ναδρα συμπληρωματικά στα κοινοτικά προγράμματα. Το ΠΔΕ θα πρέπει να αποκτήσειαυτόνομο χαρακτήρα και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, για την κάλυψη των αναγκώντης χώρας, ενώ ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις δεν θα πρέπει να υποκαθιστούν τιςεθνικές δημόσιες επενδύσεις, αλλά να λειτουργούν προσθετικά σε αυτές.Και βέβαια το ΠΔΕ θα πρέπει να ενισχυθεί για να καλυφθούν τόσο οι αναπτυξιακέςαπαιτήσεις, όσο και οι δαπάνες στις υποδομές, ιδιαίτερα στο σκέλος των μικρών καιμεσαίων έργων της Περιφέρειας και Τοπικών Αυτοδιοικήσεων, που επιλύουν χρόνιαπροβλήματα καθημερινότητας, κοινωνικού εξοπλισμού , προστασίας τουπεριβάλλοντος και χωροταξικού σχεδιασμού, οι δαπάνες για την κοινωνική πρόνοια,τη λαϊκή κατοικία, την αντιμετώπιση της ανεργίας. Γιατί γνωρίζουμε όλοι πολύ καλάότι τα μικρά και μεσαία έργα στην Περιφέρεια, που αφορούν κυρίως υποδομές στηνΠαιδεία, στην Υγεία, στην ύδρευση-αποχέτευση, και γενικότερα στη βελτίωση τηςκαθημερινότητας, συνεχίζουν να είναι οι μεγάλοι χαμένοι, καθώς δεν είναι επιλέξιμαγια ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και καθώς το περιφερειακό κυρίως σκέλος του ΠΔΕέχει πρακτικά μηδενιστεί, ιδιαίτερα μετά τις υπέρογκες δαπάνες των Ολυμπιακών13έργων. Είναι τα έργα αυτά που αναζητούν μέσω των ΣΔΙΤ, ιδιώτη για τηνκατασκευή και την εκμετάλλευσή τους , με πανωτόκι βέβαια! Δύο έως τρεις φορές.Αυτές οι βασικές αρχές για τον δημοκρατικό προγραμματισμό και για τονκαθοριστικό ρόλο του ΠΔΕ, παρά τις επί της αρχής διακηρύξεις, δεν φαίνεταιθεμελιώνονται στη διαδικασία του αναπτυξιακού σχεδιασμού, που προτείνει τοσχέδιο «Καλλικράτης», ούτε το απασχολούν οι βαθειές αυτές αδυναμίες τουπαραγωγικού συστήματος.Στο επιχείρημα ότι η Περιφέρεια και ως αιρετή θα παραμένει ο διαχειριστής τωνκοινοτικών προγραμμάτων έχουμε να επισημαίνουμε τα εξής:- Μετά το 2013 η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, όπως και άλλες, θα μπουνστην κατηγορία των Περιφερειών με ΑΕΠ μεγαλύτερο του 70% και σύμφωνα μεανακοινώσεις της Κομισιόν η πρόθεση είναι να μην εισπράττουν κοινοτικέςεπιδοτήσεις.- Κατά τη υλοποίηση των ΠΕΠ ο Περιφερειακός σχεδιασμός έχει υποβαθμισθεί αφούτο μεγαλύτερο μέρος αυτών τα τελευταία χρόνια έχει ενταχθεί στο σχεδιασμό τωντομεακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων που χειρίζονται κεντρικά τα Υπουργεία.Όταν τελικά η ουσιαστική διαχείριση των ΠΕΠ θα ασκείται από την αιρετήΠεριφέρεια οι εντάξεις των έργων θα έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί και οιδυνατότητες παρέμβασης του αιρετού Περιφερειακού Συμβουλίου θα είναιελάχιστες.- Γενικά μέχρι σήμερα, όπως και για το ΕΣΠΑ, που προχωράει με πολύ αργούςρυθμούς και επικεντρώνεται κυρίως στα μεγάλα έργα υποδομών, επικρατεί ηαντίληψη της ανάδειξης (επικράτησης) του κεντρικού σχεδιασμού σε βάρος τουΠεριφερειακού σχεδιασμού που εμπεριέχει και τη συμμετοχή των τοπικώνκοινωνιών.στ) Η δημιουργία αμερόληπτου και αποτελεσματικού συστήματοςδιαχείρισης των εθνικών και κοινοτικών πόρων σε εθνικό και περιφερειακόεπίπεδο, ώστε να αξιοποιούνται σε όφελος της κοινωνίας, να κατανέμονταιισόρροπα τα οφέλη στη χώρα, να θεμελιώνεται η κοινωνική συνοχή και ημακροχρόνια βάση της ανάπτυξης και να περιοριστεί η σπατάλη.Είναι χαρακτηριστική η αδιαφάνεια, η γραφειοκρατία και η διαφθορά στη διαχείρισητων Κοινοτικών Προγραμμάτων όλα αυτά τα χρόνια, με αποτέλεσμα τη μειωμένηαπορρόφησή τους, αλλά και τη σπατάλη πολύτιμων δημόσιων πόρων. Χαοτικήπαραμένει η κατάσταση με το υπάρχον πλαίσιο διαχείρισης του ΕΣΠΑ και του ΕΠΑ,14Πρόκειται για ένα πλαίσιο διαχείρισης που παραγκωνίζει ακόμη περισσσότερο καιαποδομεί τις κλασσικές δομές της δημόσιας διοίκησης, της τοπικής καιπεριφερειακής εξουσίας. Ο συγκεντρωτισμός γίνεται κυρίαρχος, η δεΑυτοδιοίκηση, οι Περιφέρειες, τα πολιτικά όργανα και οι φορείςπρογραμματισμού, περιθωριοποιούνται και στερούνται της δυνατότητας νασχεδιάσουν και να προγραμματίσουν,ζ) Ολοκληρωμένος χωροταξικός σχεδιασμός του αστικού και αγροτικούχώρου, που θα προκύψει ως προϊόν ουσιαστικής διαβούλευσης των φορέων, τωνπεριφερειακών και αυτοδιοικητικών μονάδων και γενικά της κοινωνίας των πολιτώνκαι θα αποτελεί τη βάση για τον προσανατολισμό των δημοσίων επενδύσεων, ώστεαυτές να συμβάλλουν στην αειφόρο ανάπτυξη και όχι να εξυπηρετούν πελατειακάσυμφέροντα.Το Γενικό Χωροταξικό Πλαίσιο και τα ειδικά χωροταξικά σχέδια, που θεσπίσθηκαντα τελευταία χρόνια δεν προωθούν κατευθύνσεις, στερούνται ουσιαστικώνπροτάσεων για να αρθούν οι παραπάνω αδυναμίες. Συντηρείται το στρεβλόπρότυπο της μέχρι σήμερα αναπτυξιακής διαδικασίας στην περιφερειακή δομή, στηνπεριβαλλοντική και οικιστική πολιτική.Αλλά και στο σχέδιο «Καλλικράτης» δεν συνδέεται, όπως θα έπρεπε, η νέαμεταρρύθμιση με τις αναγκαίες αυτές αλλαγές και νέες κατευθύνσεις στονΧωροταξικό Σχεδιασμό, ώστε να αρθεί αυτό το στρεβλό πρότυπο της αναπτυξιακήςδιαδικασίας. Είναι ανάγκη τα νέα αιρετά όργανα να έχουν τα εργαλεία και τηδυνατότητα να παράξουν αναπτυξιακή πολιτική για την περιοχή τους . Και βέβαιαόλα αυτά θα διαμορφωθούν ως προϊόν ουσιαστικής διαβούλευσης των φορέων,των περιφερειακών και αυτοδιοικητικών μονάδων και γενικά της κοινωνίας τωνπολιτών.Γιαυτό από την αρχή είχαμε τονίσει ότι μέσα από μία ολοκληρωμένη διαδικασία τουχωροταξικού και αναπτυξιακού σχεδιασμού θα έπρέπε να ανασυγκροτηθούν,συνενωθούν κ.λ.π. οι Δήμοι της κάθε Περιφέρειας και όχι με την χοτική, αδιαφανήδιαδικασία του σχεδίου Καλλικράτης. Με κριτήρια δηλαδή χωροταξίας, κοινώναναπτυξιακών, κοινωνικών, πολιτιστικών χαρακτηριστικών, προκειμένου ναεξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα, τη δυνατότητα παροχής ικανοποιητικών υπηρεσιώνκαι αναπτυξιακής παρέμβασης. Όπως επίσης και την αξιοποίηση του ενδογενούςδυναμικού, την προστασία του αστικού, αγροτικού και φυσικού περιβάλλοντος καιτελικά τη συγκράτηση του πληθυσμού και την ισόρροπη ανάπτυξη, με προϋπόθεση15βέβαια την ουσιαστική δημοτική δημοκρατία με εσωτερική αποκέντρωση, θεσμούς,πόρους και αρμοδιότητες που θα διασφαλίζουν τη συμμετοχή και των πιο μικρώνκοινοτήτων .η) Όσον αφορά το ύψος και την κατανομή των πόρων και γενικά ταοικονομικά πρέπει να υπάρξει μια ανακατανομή των δημοσίων πόρων καιδαπανών που να βρίσκεται σε πλήρη αντιστοιχία προς μια ανακατανομή ρόλων,έργων, αρμοδιοτήτων μεταξύ κράτους και Τοπικής Αυτοδιοίκησης.Δυστυχώς πριν τη διοικητική μεταρρύθμιση δεν έγινε κανένας ουσιαστικός διάλογοςκαι για τα οικονομικά, ώστε να μην ενεργεί κανείς αυθαίρετα στη διαχείριση τους καικανείς να μην επιβάλλει αυθαίρετα φορολογικά βάρη στους πολίτες.Γιαυτό και στον <Καλλικράτη> διατυπώνεται τελικά ένα ισχνό και ανεπαρκέςπλαίσιο για την υποστήριξη του εγχειρήματος και τους αναγκαίους πόρους, ιδιαίτεραγια τους πόρους της αιρετής Περιφέρειας, όπως και του Προγράμματος υποστήριξηςτου Καλλικράτη <Ελληνική Αρχιτεκτονική Διαχείριση και Αυτοδιοίκηση«ΕΛΛ.Α.ΔΑ.».(Π.χ. από τα άρθρα 259 και 260 του Νομοσχεδίου Καλλικράτης προκύπτει ότι οιπόροι των νέων ΟΤΑ Α’ (Β’ Βαθμού) θα προέρχονται αντιστοίχως από το 12% (4%)του ΦΠΑ και το 20% (2,40%) του Φόρου Εισοδήματος Φυσικών και ΝομικώνΠροσώπων. Από την παράγραφο 2 του άρθρου 259 προβλέπεται επίσης ότι εάν τοκόστος των αρμοδιοτήτων που μεταβιβάζονται με τον παρόντα νόμο στους δήμουςείναι ανώτερο από τα ανωτέρω έσοδα, τότε θα καλύπτεται με αύξηση των ανωτέρωποσοστών. Η αύξηση αυτή θα καθορίζεται όμως με προεδρικό διάταγμα πουεκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και ΗλεκτρονικήςΔιακυβέρνησης και Οικονομικών.Δεδομένων)Οι αρμοδιότητες για την τοπική αυτοδιοίκηση (π.χ. με την περίπτωση τωνσχολικών κτηρίων) χωρίς την παροχή αναγκαίων πόρων, αναγκάζουν τους Δήμουςνα ανατρέχουν σε ιδιωτικές πηγές χρηματοδότησης με μορφή του έμμεσουδανεισμού (ΣΔΙΤ) προκειμένου να εξασφαλίσουν τις απαραίτητες κοινωνικέςυποδομές για την περιοχή τους. Εκ των πραγμάτων, η έλλειψη πόρων με τηνταυτόχρονη απόδοση αρμοδιοτήτων, θα συντελέσει στην πλήρη ιδιωτικοποίησηπολλών λειτουργιών του Δημοσίου, οι οποίες όμως αποδεδειγμένα με βάση διεθνείςστατιστικές, ασκούνται αποδοτικότερα και οικονομικότερα από το Δημόσιο και όχιτους ιδιώτες.16Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η γενικότερη ανεπάρκεια πόρων καθιστά πλέονυπαρκτό τον κίνδυνο μαζικών απολύσεων υπαλλήλων τόσο στους ΟΤΑ όσοκαι στην Κεντρική Διοίκηση, ακόμα και μονίμων. Ο κίνδυνος αυτός έχει πάψεινα είναι θεωρητικός μετά την υπογραφή του Μνημονίου της τρόικας με τηνΚυβέρνηση.θ) Επί πλέον εξίσου σημαντικό είναι ότι, παράλληλα με τον "Καλλικράτη" γιααποκεντρωμένη διοίκηση, θα πρέπει να αναπτύσσονται οι πολιτικές και οσχεδιασμός για την κεντρική διοίκηση (νέα οργανογράμματα- επανεκτίμηση τωνσυνενώσεων των Υπουργείων ).Ο ρόλος της κεντρικής διοίκησης στο εγχείρημα της αποκέντρωσης απαιτεί εξίσουσοβαρή μελέτη και σχεδιασμό προκειμένου να μην υπάρξει χαοτική κατάσταση στηχώρα ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες. Το ποιες αρμοδιότητες θα αποκεντρωθούνείναι εξίσου σημαντικό να μελετηθούν παράλληλα με το ποιες αρμοδιότητες θαπαραμείνουν στην κεντρική διοίκηση .Υπάρχουν επιφυλάξεις αν κατά τη σύνταξη του σχεδίου Καλλικράτης υπήρξεουσιαστική συνεργασία και διάλογος σε τεχνικό επίπεδο του Υπουργείου ΕσωτερικώνΑποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης με τα άλλα Υπουργεία, προκειμένουνα υπάρξει ένας συνολικός σχεδιασμός για τη δομή και τις αρμοδιότητες τηςκεντρικής διοίκησης, των αποκεντρωμένων υπηρεσιών και των υπηρεσιών τηςΑυτοδιοίκησης και για να αποφευχθούν τα πολλά προβλήματα του παρελθόντος.Όπως υπάρχουν και έντονες επιφυλάξεις και φόβοι μήπως οι αιρετέςπεριφερειακές Διοικήσεις βρεθούν κάτω από τις αποκεντρωμένεςΔιοικήσεις των κρατικών Περιφερειών, επειδή οι τελευταίες παραμένουν μετις παλιές τους αρμοδιότητες και πολλές άλλες πρόσθετες, με τον διορισμένοΓενικό Γραμματέα, που συγκαλεί και προεδρεύει Συμβουλίου, στο οποίοσυμμετέχουν ο ή οι αιρετοί Περιφερειάρχες και οι περιφερειακές Ενώσεις Δήμων καιο οποίος μάλιστα μεριμνά για τον συντονισμό τους «στα πλαίσια των αρμοδιοτήτωντης Αποκεντρωμένης Διοίκησης». Πολύ περισσότερο όταν για τις αρμοδιότητες αυτέςυπάρχει μεγάλη ασάφεια, όπως και κατ’ επέκταση για τη διάκριση τωναρμοδιοτήτων που ασκούν οι υπηρεσίες της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης καιαυτών που ασκούν οι αποκεντρωμένες διοικήσεις των κρατικών Περιφερειών .17Παραμένει τελικά έωλο το βήμα της αποκέντρωσης με Αυτοδιοίκηση καιείναι επιτακτική η ενεργός συμμετοχή και ο διαρκής αγώνας μας για ναγίνουν τα βήματα σταθερά.Σε κάθε περίπτωση και όσον αφορά τον πολύ σημαντικό θέμα τουεσωτερικού Κανονισμού οργάνωσης και λειτουργίας κάθε Περιφέρειας,που καταρτίζει το Περιφερειακό της Συμβούλιο και προκειμένου να υπάρξει ορθήλειτουργία, αποτελεσματικότητα και εξυπηρέτηση του πολίτη, όπως και ουσιαστικήσύνδεση, συνέργεια, και όχι αλληλοκάλυψη με τις υπηρεσίες της αποκεντρωμένηςΔιοίκησης, είναι ανάγκη να επισημάνουμε ορισμένα βασικά θέματα από το ιστορικόκαι τα προβλήματα, αλλά και τις αρχές οργάνωσης και λειτουργίας των υπηρεσιών ,όπως :Με τη σύσταση των Περιφερειών το 1997 μεταφέρθηκαν αυτούσιες πολλέςυπηρεσίες από αυτές των Υπουργείων στην Περιφέρεια. Για παράδειγμα όσον αφοράτις τεχνικές υπηρεσίες μεταφέρθηκαν στην Περιφέρεια: η Δ.Δ.Ε., η Δ.Ε.Κ.Ε., ηΔ.Ε.ΣΕ. από το πρ. ΥΠΕΧΩΔΕ, το τμήμα εγγειοβελτιωτικών έργων από το ΥπουργείοΓεωργίας, και οι τέσσερις Τ.Υ.Δ.Κ. από το Υπουργείο Εσωτερικών.Οι υπηρεσίες αυτές «μετακινήθηκαν» αυτούσιες από τα αντίστοιχα Υπουργεία στηνκάθε Περιφέρεια χωρίς όμως να ακολουθήσει και το αντίστοιχο προσωπικό στοσύνολό του. Από τον μηχανιστικό τρόπο μεταφοράς τους και χωρίς να λαμβάνονταιυπόψη οι πραγματικές ανάγκες του νέου σχήματος, δημιουργήθηκαν μια σειρά απόπροβλήματα όπως :- Αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων μεταξύ των υπηρεσιών της Περιφέρειας.- Σύγχυση αρμοδιοτήτων μεταξύ της Περιφέρειας, των Υπουργείων και τωνΝομαρχιών.- Κατακερματισμός δυνάμεων και μη ορθολογική αξιοποίηση του υπάρχοντοςδυναμικού.- Μισθολογικές ανισότητες μεταξύ των εργαζομένων στην ίδια υπηρεσία.Τα χαρακτηριστικά αυτά μαζί με την γεωγραφική διασπορά των υπηρεσιών πουδημιουργούν δυσχέρειες στη μετακίνηση – μετάθεση των εργαζομένων, ενισχύουντην τάση ότι η Περιφέρεια είναι ένα άθροισμα ετερόκλητων Οργανικών Μονάδων καιόχι ένα συνεκτικό σχήμα με ενιαία δράση και αποτελεσματικότητα. Τα προβλήματααυτά επιτείνονται από τον φθίνοντα αριθμό των εργαζομένων στις υπηρεσίες αυτές .Για τους λόγους αυτούς απαιτείται, μετά από ανάλυση της συγκεκριμένηςκατάστασης, να γίνει αναδιάταξη και συγκέντρωση δυνάμεων στην παρούσα φάση,18και προπάντων να μην επικρατήσει ένα χαώδες νομοθετικό πλαίσιο στο μεταβατικόστάδιο. Η πρόταση για τη νέα δομή των υπηρεσιών της αιρετής Περιφέρειας θαπρέπει να διασφαλίζει ότι δεν θα επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος.Ειδικότερα για την Περιφέρεια κατά την κατάρτιση του εσωτερικούκανονισμού οργάνωσης και λειτουργίας της , θα πρέπει μέσα από τη σωστήδιάρθρωση των υπηρεσιακών μονάδων της, και κυρίως μέσα από τη συγκρότησηΓενικών Διευθύνσεων, να επιτυγχάνεται :- Ενιαίος τρόπος αντιμετώπισης των θεμάτων και κυρίως στην εξέταση των αιτήσεωνκαι την εξυπηρέτηση των πολιτών και των φορέων.- Αποτελεσματικότητα – Ταχύτητα στη διεκπεραίωση των θεμάτων.- Καλύτερη συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών, γρήγορη επίλυση προβλημάτων πουσχετίζονται με αρμοδιότητες.- Ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών.- Ορθολογικός σχεδιασμός και προγραμματισμός των ενεργειών και έργων σε επίπεδοΠεριφέρειας .- Κατά το δυνατόν αντικειμενική και ενιαία αξιολόγηση του προσωπικού και τωνυπηρεσιών.- Ορθολογικότερη κατανομή του προσωπικού και οικονομία δυνάμεων κ.ά.ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΤΥΡΗ – ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΡΗ ΙΟΥΛΙΟΣ 2010

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗ

Δημοψήφισμα για το μνημόνιο ή στροφή στα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας;
Ανδρέας Νεφελούδης, 24/07/2010

Μια βδομάδα πριν η Δημοκρατική Αριστερά έδωσε στη δημοσιότητα τις θέσεις και απόψεις της για τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Θα ήθελα να επισημάνω ειδικές πλευρές αυτών των θέσεων, τονίζοντας τα ιδιαίτερα αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά τους και τον ριζοσπαστικό τρόπο με τον οποίο θέτουν τα ζητήματα σε σχέση τόσο με την οικονομική κρίση όσο και με το ίδιο το πολιτικό σύστημα.

Εκτιμώ ότι αυτή η αποσαφήνιση των βασικών πλευρών και αφετηριακών σημείων για την απόφαση της Ε.Ε της Δ.Α. είναι αναγκαία από την στιγμή που τίθενται διαρκώς ερωτήματα (όχι πάντα αθώα) για το αν έχει θέσεις η ΔΑ για τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα.(!!!)

Σε ότι αφορά λοιπόν τις αυτοδιοικητικές εκλογές η Δ.Α. πιστεύει, όπως πάντα πίστευε η ανανεωτική αριστερά, ότι αυτές πρέπει να ασχοληθούν αποκλειστικά με τα κρίσιμα ερωτήματα – θέματα που απασχολούν τις κοινωνίες σε τοπικό επίπεδο.

Σε καμία περίπτωση η απουσία θέσεων για τα καθημερινά προβλήματα των πόλεων δεν μπορεί να καλυφθεί με τον «μπουχό» του αιτήματος « οι εκλογές να γίνουν δημοψήφισμα για το μνημόνιο», και οι πόλεις, τα προβλήματα, το περιβάλλον, οι αναγκαίες κοινωνικές πολιτικές;

Με αυτά και με όλα τα άλλα ποιος θα ασχοληθεί;

Με τον μεγάλο άρρωστο του πολιτικού συστήματος, την τοπική αυτοδιοίκηση, ποιος θα ασχοληθεί;

Η δική μας η αντίληψη για το διακύβευμα αυτών των εκλογών, εδράζεται στην άμεση και στενή σχέση που έχουμε ως φιλοσοφία και ως πολιτική πρακτική με την αλήθεια, με τον πολίτη στον χώρο που ζει, με την καθημερινότητα, με την ανάγκη να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις ώστε η αυτοδιοίκηση να αποκτήσει την αυτοτέλεια και ανεξαρτησία της. Γιατί βασική θεωρητική προσέγγιση μας δεν είναι το περισσότερο κράτος, όπως σχεδόν όλα τα κόμματα της αριστεράς προσδοκούν, αλλά το αποκεντρωμένο κράτος με αυτοδιοίκηση αυτοδύναμη και ανεξάρτητη.

Για το κόμμα μας οι αντιθέσεις σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές δεν είναι οι κραυγές για το υπέρ ή το κατά του μνημονίου αλλά:

o Μια αυτοδιοίκηση αδρανής και απαθής για τις επιπτώσεις του μνημονίου ή μια αυτοδιοίκηση με ουσιαστικές προτάσεις για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων σε τοπικό επίπεδο;

o Μια αυτοδιοίκηση εξαρτημένη από την κεντρική διοίκηση, έρμαιο των επιχορηγήσεων και των πελατειακών ή κομματικών παζαριών ή μια αυτοδιοίκηση ανεξάρτητη με σαφώς καθορισμένους τοπικούς πόρους (χωρίς επιπλέον φορολογία) μέσω της αναθεώρησης του φορολογικού συστήματος και της αποκέντρωσης του;

o Μια αυτοδιοίκηση με ασαφείς όρους λειτουργίας και οργάνωσης όπου το πελατειακό σύστημα και η διαπλοκή θα κυριαρχούν ή μια αυτοδιοίκηση με σαφείς δεσμεύσεις για την εξυπηρέτηση του πολίτη και με καθορισμένους όρους για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της;

o Μια αυτοδιοίκηση που το πελατειακό της προφίλ θα κρατά ως όμηρους χιλιάδες εργαζομένους στο χώρο της ή μια αυτοδιοίκηση με καθαρές και σαφείς εργασιακές σχέσεις, οργανογράμματα και κανόνες διαχείρισης;

o Μια αυτοδιοίκηση τέλος αναξιόπιστη και έρμαιο διαπλοκών και αδιαφανών διαδικασιών ή μια αυτοδιοίκηση κρυστάλλινη στην διαχείριση των οικονομικών της που θα αποτελεί το γυάλινο σπίτι του δημότη; Και τέλος

o Μια αυτοδιοίκηση συγκεντρωτική και φοβική σε κάθε συμμετοχική διαδικασία ή μια αυτοδιοίκηση που θα υπερβαίνει τον εαυτό της και θα ενισχύει την δημιουργία θεσμών άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχής;

Όλοι όσοι δεν θέτουν στη πρώτη γραμμή του διακυβεύματος για τις εκλογές την απάντηση στις παραπάνω αντιθέσεις αλλά εξαρκούνται στην ένδεια της εκφοράς κεντρικού – ξύλινου και αντιαυτοδιοικητικού λόγου, τάσσονται εκ των πραγμάτων με την πρώτη απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα, με την συντήρηση δηλαδή του ίδιου γραφειοκρατικού μοντέλου και την οπισθοδρόμηση της εξάρτησης.

Εμείς είμαστε όμως με την ανατροπή, με το σάρωμα κάθε αναξιοπιστίας και κάθε κόκκου διαφθοράς και θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν ώστε όλα τα λουλούδια των τοπικών κοινωνιών να ανθίσουν.

Διατυπώσαμε με απόλυτη σαφήνεια 4 άξονες για την ανατροπή της σημερινής παρακμιακής κατάστασης στον χώρο της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης, είμαστε αποφασισμένοι αυτές οι προτεραιότητες να μπολιάσουν όσο είναι δυνατόν περισσότερες δημοτικές κινήσεις και πρωτοβουλίες πολιτικών και κοινωνικών συμμαχιών σε τοπικό επίπεδο.

Δυστυχώς αυτή η παρακμιακή κατάσταση δεν ανατρέπεται, παρόλες τις ελπίδες μας από τον νέο θεσμικό πλαίσιο, όπως αυτό ορίζεται από τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ. Ήμασταν η πολιτική δύναμη που είχε πρώτη από όλες τις πολιτικές δυνάμεις εισηγηθεί την καθιέρωση της αιρετής περιφέρειας, ελπίσαμε ότι το νέο θεσμικό πλαίσιο θα έκανε βήματα μπρος, όμως εκτός από την θέσπιση των αιρετών περιφερειών δεν τολμά, δεν ανατρέπει, δεν δημιουργεί, ως όφειλε, νέα δεδομένα. Θα τα δημιουργήσουν οι τοπικές κοινωνίες που δεν αντέχουν το άλλοθι της εξάρτησης.

Καλούμε λοιπόν σε αυτή την μάχη όλες τις δυνάμεις της προόδου να ενώσουμε τις δυνάμεις μας στο μέτωπο ενάντια στην διαφθορά, ενάντια στο πελατειακό κράτος, για την πράσινη ανάπτυξη, τα νέα παραγωγικά πρότυπα, το δίχτυ κοινωνικής προστασίας σε τοπικό επίπεδο, για την αυτοδιοίκηση της αναδιανομής, για την αυτοδιοίκηση της προόδου, για την αυτοδιοίκηση που δεν θα φορτώνει τους Έλληνες πολίτες με 4δις€ πρόστιμα τον χρόνο από την λειτουργία των ανεξέλεγκτων χωματερών, αλλά που με πρωτοποριακό τρόπο και πάνω από όλα χωρίς να είναι δέσμια συμφερόντων, θα λύσει το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων και κάθε άλλο μεγάλο πρόβλημα που ταλανίζει το περιβάλλον και την Ελληνική περιφέρεια, με γνώμονα πάντα, τις καθαρές σχέσεις και την εξοικονόμηση πόρων.

Ας αναμετρηθούμε λοιπόν με την ζωή και τα προβλήματα της και όχι με κούφιες συνθηματολογίες που δεν μπορούν να λύσουν κανένα πρόβλημα και πάνω από όλα δεν δίνουν καμία ελπίδα στον κόσμο που αναζητά διέξοδο.

---

Ο Ανδρέας Νεφελούδης, είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Η Απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ για τις ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ συνεδρίασε τη Παρασκευή 17.07.2010, με θέμα τη στάση του κόμματος για τις εκλογές του Νοέμβρη για τους Δήμους και τις περιφέρειες της χώρας.

Τα βασικά σημεία της απόφασης είναι:

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ θεωρεί ότι αυτές οι εκλογές οφείλουν να έχουν κυρίως αυτοδιοικητικό χαρακτήρα και δεν αποτελούν δημοψήφισμα για το μνημόνιο και για την κυβερνητική πολιτική συνολικά. Παράλληλα όμως, σε αυτές τις εκλογές είναι ευκαιρία να αναδειχθούν εναλλακτικές πολιτικές προοδευτικού χαρακτήρα που σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο θα ανακουφίζουν τους πολίτες από τις συνέπειες της κρίσης, θα βοηθούν τις ασθενέστερες κοινωνικά και οικονομικά ομάδες και θα ενισχύουν ένα πλαίσιο δημοκρατικής συμμετοχής των πολιτών στην παραγωγή τοπικών προϊόντων και πολιτικών.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ εκτιμά πως η Αυτοδιοίκηση βρίσκεται στη δίνη μίας έντονης κρίσης αξιών, αξιοπιστίας, εξάρτησης από την κεντρική διοίκηση και πολιτικού προσανατολισμού που οφείλεται τόσο στην άρνηση της κεντρικής διοίκησης να προχωρήσει σε ριζοσπαστικές αλλαγές για την ενίσχυση του θεσμού, όσο και στην αδυναμία της ίδιας της αυτοδιοίκησης να διατυπώσει σαφές πολιτικό πρόγραμμα ανάπτυξης της αυτονομίας της οικονομικά και διοικητικά. Με την έννοια αυτή η Αυτοδιοίκηση αποτελεί τμήμα της κρίσης του συνολικού πολιτικού συστήματος.

Κατά συνέπεια, απαιτούνται πολιτικές που θα ανατρέπουν αυτό το κακό κλίμα και θα ενισχύουν την αξιοπιστία, την δημοκρατική διεύθυνση, την χρηστή οικονομική διαχείριση και τον κοινωνικό ρόλο των μονάδων της αυτοδιοίκησης.

Αυτές τις πολιτικές επεξεργάστηκε και έδωσε για συζήτηση στη κοινωνία της αυτοδιοίκησης, στις πόλεις και τις περιφέρειες η Δημοκρατική Αριστερά.

Ως προς τα θέματα της εκλογικής τακτικής, αυτά συνοψίζονται στα παρακάτω σημεία:

1. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ επιλέγει την πολιτική της συμμετοχής στις διοικήσεις των δήμων και των περιφερειών της χώρας για να μπορέσει να ασκήσει τις ριζοσπαστικές πολιτικές της και να φανεί χρήσιμη ως φορέας για την Ελληνική κοινωνία. Με αυτή την έννοια θα ενισχύσει ενωτικές και αυτόνομες τοπικές πρωτοβουλίες και θα βοηθήσει στην διαμόρφωση κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, ενώ σε κάθε περίπτωση στρατηγική της επιλογή αποτελεί η συνεργασία των δυνάμεων της δημοκρατικής αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας.

2. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ θα συνεχίσει να στηρίζει και να συνεργάζεται με δημάρχους που είχε παλαιότερα ενισχύσει την εκλογή τους, εκτός και αν υπάρξουν σοβαρές διαφορές με το πλαίσιο της πολιτικής της,

3. Ιδιαίτερο βάρος δίδεται στην Περιφέρεια Αττικής και στον Δήμο της Αθήνας, όπως επίσης και στους δύο μεγάλους Δήμους της Θεσσαλονίκης και του Πειραιά. Η Περιφέρεια Αττικής και ο Δήμος της Αθήνας μπορεί να σηματοδοτήσουν την εφαρμογή της κεντρικής επιλογής του κόμματος για την στρατηγικού χαρακτήρα συνεργασία με την πολιτική οικολογία. Ειδικά για τον Δήμο της Αθήνας η Δημοκρατική Αριστερά, στο πλαίσιο αυτής της επιλογής θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο για να επιτευχθεί η απαιτούμενη αλλαγή, για την ήττα των γκρίζων πολιτικών των τελευταίων χρόνων.

4. Η Θεσσαλονίκη αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση λόγω της ύπαρξης του γνωστού τριγώνου του υπερσυντηρητισμού, του εθνικισμού και της ακροδεξιάς. Η Δημοκρατική αριστερά θα κινηθεί ώστε να ενισχυθεί το αίτημα για αλλαγή στην διοίκηση της πόλης, που εκφράζεται από πολίτες ευρέως πολιτικού φάσματος. Έτσι θα συμβάλει στη δημιουργία ευρύτερης συσπείρωσης δημοτικών και νομαρχιακών κινήσεων με την συμμετοχή ομάδων και κινήσεων πολιτών για την συγκρότηση ενός μετωπικού ψηφοδελτίου νίκης.

5. Για τον Πειραιά εξετάζουμε όλες τις προϋποθέσεις για την μορφή της εκλογικής παρουσίας μας πάντα στο πλαίσιο της επιλογής της συνεργασίας μας με τους Οικολόγους-Πράσινους.

6. Επιδιώκουμε τις ευρύτερες δυνατές συμμαχίες της αριστεράς με την πολιτική οικολογία στις υπόλοιπες περιφέρεις της χώρας και τέλος

7. Σε όλους τους άλλους δήμους της χώρας επιλέγουμε την διαμόρφωση αυτόνομων σχημάτων των τοπικών κοινωνιών που πολιτικά θα εκφράζουν την ευρύτερη συσπείρωση πολιτών εναλλακτικής και προοδευτικής κατεύθυνσης των Οικολόγων-Πράσινων, του ΣΥΝ και του ΠΑΣΟΚ.